Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda kavrama kuvvetinin glisemik kontrol ve fonksiyonel kapasite üzerine etkisinin incelenmesi

Abstract

Amaç: Kavrama kuvvetinin değerlendirilmesi, kişinin kas gücü hakkında bilgi veren ve farklı sağlık sorunlarıyla ilişkilendirilen bir parametredir. Litaratür, kavrama gücünün özellikle yaşlılarda Tip 2 diyabet riskinin belirleyicisi olabileceğini göstermiştir. Bu çalışma Tip 2 diyabetli hastalarda kavrama kuvvetinin glisemik kontrol ve fonksiyonel kapasite üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla planlanmıştır. Yöntem: Yaş ortalaması 56,71 olan 42 Tip 2 diyabetli hasta (13 erkek/29 kadın) çalışmayı tamamladı. Hastaların son kan tahlilleri sonuçlarından HbA1c ve açlık plazma glikozu değerleri kaydedildi. Kavrama kuvveti ölçümü Jamar marka el dinamometresiyle, bilateral değerlendirildi. Fonksiyonel kapasiteyi belirlemek için 6 dakika yürüme testi yapıldı. İstatistiksel veriler IBM SPSS Statistic 20 programı kullanılarak Spearman Korelasyon Analiziyle değerlendirildi. Sonuçlar: Kavrama kuvveti ile HbA1c [sağ kavrama kuvveti (r=-0,248; p=0,114); sol kavrama kuvveti (r=-0,191; p=0,227)] ve açlık plazma glikozu [sağ kavrama kuvveti (r=-0,275; p=0,078); sol kavrama kuvveti (r=-0,266; p=0,089)] değeri arasında anlamlı ilişki bulunmadı. Kavrama kuvveti ile 6 DYT mesafesi [sağ kavrama kuvveti (r=0,651; p=0,000); sol kavrama kuvveti (r=0,688; p=0,000)] ve %6 DYT [sağ kavrama kuvveti (r=0,469; p=0,002); sol kavrama kuvveti (r=0,373; p=0,015)] arasında ise orta düzey pozitif yönde anlamlı ilişki saptandı. Tartışma: Tip 2 diabetes mellituslu bireylerde, fonksiyonel kapasiteyi değerlendiren yöntemlerin kullanılamadığı durumlarda, kavrama kuvveti değerlendirilmesi alternatif bir yöntem olarak görülebilir. Ancak kavrama kuvveti ve glisemik kontrol arasındaki ilişkiyi destekleyecek daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.Purpose: Evaluation of grip strength is a parameter that provides information about the muscular strength of the person and is associated with different health problems. Literature has shown that grip strength may be predictor of Type 2 diabetes risk, especially in the elderly. This study was planned to investigate the effect of grip strength on glycaemic control and functional capacity in patients with Type 2 diabetes. Methods: Forty-two patients with type 2 diabetes (13 men/29 women) with mean age of 56.71 years completed the study. HbA1c and fasting plasma glucose values were recorded from the results of patients final blood assays. Grip strenght measurement was evaluated bilaterally with Jamar brand hand dynamometer. 6-minute walking test was performed to determine the functional capacity. Statistical data were evaluated with Spearman Correlation Analysis using the IBM SPSS Statistical 20 program. Results: No significant correlation was found between grip strength and HbA1c [right grip strength (r=-0.248; p=0.114); left grip strength (r=-0.191; p=0.227)] and fasting plasma glucose [right grip strength (r=-0.275; p=0.078); left grip strength (r=-0.266; p=0.089)] values. Moderate positive significant correlation was found between grip strength and 6 DYT distance [right grip strength (r=0.651; p=0.000); left grip strength (r=0.688; p=0.000)] and %6 DYT [right grip strength (r=0.469; p=0.002); left grip strength (r=0.373; p=0.015)]. Discussion: In individuals with type 2 diabetes mellitus, when methods evaluating functional capacity cannot be used, the grip force assessment can be seen as an alternative method. However, more work is needed to support the relationship between grip force and glycemic control.