Comparative Evaluation of Children with and Without Speech Disorders Utilizing the Nordic Orofacial Test-Screening and Kotlow’s Classification System

Abstract

Background: Orofacial dysfunction may co-occur with speech and language disorders. This study compared orofacial function in children with and without speech disorders using the Nordic Orofacial Test-Screening (NOT-S) and examined whether Kotlow tongue-tie severity is associated with orofacial function. Methods: This cross-sectional study included 77 children aged 5–13 years (37 with speech and language disorders [SD]; 40 without [N]). Orofacial function was screened with the NOT-S, and free tongue length was classified according to Kotlow. Nonparametric and exact tests, Poisson regression adjusted for age, sex, and systemic conditions, and sensitivity analyses were used. Results: The SD group had higher NOT-S total (median 3 vs. 1; p < 0.001; r = 0.50) and examination scores (p < 0.001; r = 0.76) than the N group, whereas interview scores did not differ. After Holm correction, facial expression, oral motor function, and speech remained more frequently impaired. The difference persisted after adjustment (incidence rate ratio 2.21, 95% CI 1.53–3.19), in children without systemic conditions, and after exclusion of the speech domain. Tongue-tie prevalence and free tongue length did not differ between groups, and no severity-related association with NOT-S scores emerged. Conclusions: Children with speech disorders had higher NOT-S scores, which persisted after adjustment for age, sex, and systemic conditions, whereas no statistically significant association between tongue-tie severity and orofacial function was demonstrated in this small sample, which does not rule out an effect. Anatomical frenulum assessment alone may be insufficient and should be complemented by functional and speech and language evaluation.

Arka plan: Orofasial disfonksiyon, konuşma ve dil bozukluklarıyla birlikte görülebilir. Bu çalışma, Nordic Orofasial Test-Screening (NOT-S) kullanarak konuşma bozukluğu olan ve olmayan çocuklarda orofasial fonksiyonu karşılaştırdı ve Kotlow dil bağı şiddetinin orofasial fonksiyonla ilişkili olup olmadığını inceledi. Yöntemler: Bu kesitsel çalışmaya 5-13 yaş arası 77 çocuk dahil edildi (37'si konuşma ve dil bozukluğu olan [SD]; 40'ı olmayan [N]). Orofasial fonksiyon NOT-S ile tarandı ve serbest dil uzunluğu Kotlow'a göre sınıflandırıldı. Parametrik olmayan ve kesin testler, yaş, cinsiyet ve sistemik durumlar için ayarlanmış Poisson regresyonu ve duyarlılık analizleri kullanıldı. Sonuçlar: SD grubunun NOT-S toplam (medyan 3'e karşı 1; p < 0,001; r = 0,50) ve muayene puanları ( p < 0,001; r = 0,76) N grubuna göre daha yüksekti, oysa görüşme puanlarında farklılık yoktu. Holm düzeltmesinden sonra, yüz ifadesi, ağız motor fonksiyonu ve konuşma daha sık bozulmaya devam etti. Bu fark, ayarlamadan sonra da (insidans oranı 2,21, %95 CI 1,53–3,19), sistemik rahatsızlığı olmayan çocuklarda ve konuşma alanı dışlandıktan sonra da devam etti. Dil bağı prevalansı ve serbest dil uzunluğu gruplar arasında farklılık göstermedi ve NOT-S puanlarıyla şiddete bağlı bir ilişki ortaya çıkmadı. Sonuçlar: Konuşma bozukluğu olan çocuklarda daha yüksek NOT-S puanları vardı ve bu durum yaş, cinsiyet ve sistemik rahatsızlıklar için ayarlamadan sonra da devam etti; ancak bu küçük örneklemde dil bağı şiddeti ile orofasiyal fonksiyon arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gösterilmedi, bu da bir etkiyi dışlamaz. Sadece anatomik frenulum değerlendirmesi yetersiz olabilir ve fonksiyonel ve konuşma ve dil değerlendirmesiyle desteklenmelidir.