Ozonun kök çürüğünün remineralizasyonuna etkisinin değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı uygulama yöntemleri kullanılarak ozon tedavisinin başlangıç düzeyindeki dentin lezyonlarının remineralizasyonundaki etkinliğini değerlendirmektir. Gereçler ve Yöntemler: Çalışmada toplam 15 adet daimi sığır kesici dişi kullanıldı. Dişlerden toplam 50 kök dentini örneği hazırlandı ve örnekler rastgele beş gruba ayrıldı (n=10): pozitif kontrol (sağlam dentin), negatif kontrol (distile su), ozon içeren diş macunu, florür içeren diş macunu ve HealOzone gaz uygulaması. Pozitif kontrol grubu dışındaki tüm örneklerde yapay çürük lezyonları oluşturuldu. 14 günlük pH döngüsü boyunca (2x180 dakika demineralizasyon) diş macunu grubundaki örnekler fırçalandı (günde 3 kez), ozon grubundaki örneklere ise HealOzone cihazı (KaVo, Almanya) ve remineralizasyon solüsyonu kullanılarak günde bir kez 60 saniye süreyle ozon gazı uygulandı. Yüzey mikrosertliği ölçümleri başlangıçta ve 14. günde yapıldı. Her örnek için üç ölçüm alınarak ortalamala değerler hesaplandı. Bulgular: pH döngüsü öncesi gruplar arasında istatistiksel olarak fark bulunmazken, döngü sonrası fark anlamlı bulundu (p=0,038). Ozon gazı uygulanan örnekler en yüksek mikrosertlik değerlerini gösterdi. Ayrıca, florür içeren diş macunu ozon içeren diş macununa göre anlamlı derecede daha yüksek mikrosertlik değerleri sergiledi. (p=0.032). Sonuç: Florürlü macun ve ozon gazı uygulamasının dentin yüzey mikrosertliği açısından olumlu sonuçlar verdiği gözlenmiştir.Aim: This study aimed to evaluate the effectiveness of ozone therapy, applied using different methods, on the remineralization of early-stage dentin lesions. Materials and Methods: A total of 15 permanent bovine incisors were used in this study. Fifty root dentin specimens were prepared from these teeth and randomly assigned to five groups (n=10): positive control (sound dentin), negative control (distilled water), ozone-containing toothpaste, fluoride-containing toothpaste, and HealOzone gas treatment. Artificial caries lesions were created in all samples except those in the positive control group. During a 14-day pH-cycling period (2 × 180 minutes of demineralization per day), the samples in the toothpaste groups were brushed three times daily, whereas the ozone group received ozone gas treatment once daily for 60 seconds using the HealOzone device (KaVo, Germany) and a remineralization solution. Surface microhardness measurements were performed at baseline and on day 14. Three measurements were taken for each sample, and the mean values were calculated. Results: No statistically significant differences were observed among groups before the pH-cycling procedure; however, significant differences emerged afterward (p=0.038). The samples treated with ozone gas exhibited the highest microhardness values. Additionally, the fluoride toothpaste group showed significantly higher microhardness values than the ozone toothpaste group (p=0.032). Conclusion: Both fluoride toothpaste and ozone gas application demonstrated positive effects on the surface microhardness of dentin.