AB diaspora katılım politikası: Avrupa'da dönüşen kimlik tanıları

Abstract

Bu makale, küresel yaklaşımlar ve siyasal eğilimlerin önem sıralamasındaki dönüşüme bağlı olarak Avrupa Birliği’nin (AB) diaspora politikasına katılımını geliştirme süreçlerini incelemektedir. Özellikle 21. yüzyıl ile artan kontrolsüz ve ortak ülke, din ya da kimlik olgusuna sahip göç akışlarının diaspora katılımı çerçevesinde ele alınmasına yol açmıştır. AB’nin göç konusunda yeni bir yasal çerçeveye odaklanması diasporaların varlığını kabul ettiği ve bu hususta izaha muhtaç olunduğunu göstermektedir. Çalışma hem disiplinlerarası akademik çalışmaların hem de pragmatik politik yaklaşımların birlikte ele alındığında olumlu sonuçları ortaya koyacağı sorusuna odaklanmaktadır. Bu makalenin temel varsayımı AB’nin diaspora katılım politikalarının bölgedeki göçmen gruplar arasındaki uçurumları azalttığı ve entegrasyonu geliştirdiği yaklaşımına katkı sağlayabileceğini ileri sürmektedir.

This article analyzes the European Union’s (EU) processes of developing diaspora participation policies in response to shifts in global approaches and political priorities. With the beginning of the 21st century, increasing and largely uncontrolled migration flows involving shared national, religious, or identity backgrounds have prompted these movements to be addressed within the framework of diaspora participation. The EU’s focus on establishing a new legal framework on migration demonstrates its recognition of diasporas as relevant political and social actors and highlights the need for conceptual and policy clarification. The study examines whether the combined consideration of interdisciplinary academic research and pragmatic policy approaches can produce positive outcomes. The central assumption of this article is that the EU’s diaspora participation policies can contribute to reducing disparities among migrant groups in the region and to strengthening integration.