An investigation into the relationship between screen time and kinesiophobia, pain belief, neck disability and fatigue among university students

Abstract

With increasing digitalisation, daily screen time among university students has significantly increased. Prolonged screen use may negatively affect physical functioning through digital fatigue, avoidance of movement behaviours, and negative beliefs about pain. The aim of this study is to examine the relationships between daily screen time and kinesiophobia, pain beliefs, neck disability, and digital fatigue among university students. This study was conducted using a quantitative, descriptive, and correlational design. A total of 140 university students participated in the study. Data were collected using an online questionnaire; the Kinesiophobia Causes Scale, Pain Beliefs Scale, Neck Disability Index, and Digital Fatigue Scale were used for assessment. Daily screen time was positively associated with digital fatigue (r = 0.242, p = 0.004). No significant associations were found between screen time and kinesiophobia (r = 0.077, p = 0.365), pain beliefs (r = -0.081, p = 0.345), or neck disability (r = 0.151, p = 0.076). Kinesiophobia showed significant associations with neck disability (r = 0.537, p < 0.001) and digital fatigue (r = 0.505, p < 0.001), but not with pain beliefs (r = -0.096, p = 0.261). Pain beliefs were significantly associated with digital fatigue (r = -0.198, p = 0.020), but not with neck disability (r = -0.013, p = 0.879). A significant positive association was found between neck disability and digital fatigue (r = 0.581, p < 0.001). The findings suggest that screen time, rather than explaining physical complaints independently, is primarily associated with digital fatigue. Kinesiophobia and neck disability demonstrate strong inter correlations, highlighting the role of psychological factors in functional limitations. The findings of this correlational study indicate that digital fatigue is a fundamental concern among university students in relation to screen time, and that kinesiophobia and neck disability may have significant effects on physical functioning. In protective and preventive approaches, it is recommended that individuals' perceptions of movement, fatigue levels, and neck disability be addressed holistically, alongside screen time.

Dijitalleşmenin artmasıyla birlikte üniversite öğrencilerinin günlük ekran süresi önemli ölçüde artmıştır. Uzun süreli ekran kullanımı, dijital yorgunluk, hareketten kaçınma davranışları ve ağrıya ilişkin olumsuz inançlar yoluyla fiziksel işlevselliği olumsuz etkileyebilir. Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde günlük ekran süresi ile kinezyofobi, ağrı inançları, boyun özürlülüğü ve dijital yorgunluk arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu çalışma nicel, betimsel ve ilişkisel bir tasarım kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya toplam 140 üniversite öğrencisi katılmıştır. Veriler çevrimiçi bir anket kullanılarak toplanmıştır. Değerlendirme için Hareket Korkusu Nedenleri Ölçeği, Ağrı İnançları Ölçeği, Boyun Özürlülük İndeksi ve Dijital Yorgunluk Ölçeği kullanılmıştır. Günlük ekran süresi, dijital yorgunluk ile pozitif ilişkili bulunmuştur (r = 0,242, p = 0,004). Ekran süresi ile kinezyofobi (r = 0,077, p = 0,365), ağrı inançları (r = 0,081, p = 0,345) ve boyun özürlülüğü (r = 0,151, p = 0,076) arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Kinezyofobi, boyun özürlülüğü (r = 0,537, p < 0,001) ve dijital yorgunluk (r = 0,505, p < 0,001) ile anlamlı ilişkiler göstermiş; ancak ağrı inançları ile anlamlı bir ilişki göstermemiştir (r = -0,096, p = 0,261). Ağrı inançları, dijital yorgunluk ile anlamlı bir ilişki gösterirken (r = -0,198, p = 0,020), boyun özürlülüğü ile anlamlı bir ilişki göstermemiştir (r = -0,013, p = 0,879). Boyun özürlülüğü ile dijital yorgunluk arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki saptanmıştır (r = 0,581, p < 0,001). Bulgular, ekran süresinin fiziksel şikayetleri bağımsız olarak açıklamaktan ziyade öncelikle dijital yorgunluk ile ilişkili olduğuna işaret etmektedir. Kinezyofobi ile boyun özürlülüğü arasındaki güçlü ilişki, psikolojik faktörlerin fonksiyonel kısıtlamalardaki rolünü vurgulamaktadır. Bu ilişkisel çalışmanın bulguları, dijital yorgunluğun üniversite öğrencileri arasında ekran süresi ile ilgili temel bir endişe olduğunu ve kinezyofobi ile boyun özürlülüğünün fiziksel işlevsellik üzerinde önemli etkileri olabileceğini göstermektedir. Koruyucu ve önleyici yaklaşımlarda, bireylerin hareket algılarının, yorgunluk düzeylerinin ve boyun özürlülüğünün ekran süresi ile birlikte bütünsel olarak ele alınması önerilmektedir.