Erken çocuklukta öğrenme güçlüğü erken belirtileri: Bir tarama çalışması

Abstract

Öğrenme güçlüğü; bireyin zekâ düzeyi ve eğitim olanaklarıyla açıklanamayan, okuma, yazma, matematik ve ilişkili bilişsel süreçlerde kalıcı güçlüklerle karakterize edilen nörogelişimsel bir bozukluktur. Güncel araştırmalar, öğrenme güçlüğüne ilişkin belirtilerin ilkokul döneminde belirginleşmeden önce, erken çocukluk döneminde dil, dikkat, bellek, algı ve ön akademik becerilerde gözlenebildiğini ortaya koymaktadır. Bu erken belirtilerin zamanında fark edilmemesi, ilerleyen yıllarda akademik başarısızlık, duygusal sorunlar ve ikincil uyum güçlüklerine yol açabilmektedir. Bu kapsamda, 36–72 ay aralığındaki çocuklarda öğrenme güçlüğüne ilişkin erken belirtilerin ebeveyn bildirimine dayalı olarak taranması amaçlanmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın verileri anneler tarafından doldurulacak olan Öğrenme Güçlüğü Erken Belirtileri Tarama Ölçeği aracılığıyla toplanacaktır. Ölçek, çocukların dil, dikkat, bellek, algı ve ön akademik beceriler alanlarındaki gelişimsel risklerin sistematik biçimde değerlendirilmesine olanak tanımaktadır. Çalışmanın verileri SPSS paket programı aracılığıyla analiz edilecek ve değişkenlere ilişkin betimsel istatistikler (ÖÖG tarama ölçeğinden elde edilen toplam ve alt boyut puanlarına ait ortalama, standart sapma, minimum– maksimum değerler ile risk durumuna ilişkin frekans ve yüzde dağılımları) hesaplanacaktır. Elde edilecek bulgular doğrultusunda, öğrenme güçlüğü açısından risk altında bulunan çocukların belirlenmesi ve bu risklerin erken müdahale gereksinimleri çerçevesinde ele alınması hedeflenmektedir. Erken çocukluk döneminde gerçekleştirilecek bu tarama çalışmasının, öğrenme güçlüğünün erken fark edilmesine, aile temelli farkındalığın artırılmasına ve erken müdahale programlarının zamanında planlanmasına önemli katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.