Bireyselleşmiş dünya’da alternatif kolektivite arayışları: Zorunlu yalnızlık içinde kırılgan ve geçici aidiyetler

Abstract

Bireyselleşmiş modern yaşamın temel karakteristikleri çerçevesinde, yalnızlık, yabancılık ve aidiyet ihtiyacından kaynaklanan tahribatları en aza indirgemek isteyen ancak aynı zamanda bireysel sınırlarını da korumayı hedefleyen bireylerin bu meseleyi kalıcı geleneksel/kolektif yapılardan bağımsız alternatif geçici kolektiviteler aracılığıyla çözümleye çalışmaları kaçınılmazdır. Bu çerçevede, araştırmanın temel amacı geleneksel/kolektif yapılarla (aile, akraba kökleriyle) bağı kopmuş veya aidiyet duygusu zayıflamış günümüz genç bireylerinin yaşadıkları potansiyel aidiyet sorunsalına yönelik ne yönde bir arayış içinde olduklarını ve hangi türden alternatif aidiyet kaynaklarına yöneldiklerini ampirik veriler aracılığıyla çok boyutlu olarak inceleyebilmektir. Araştırma kapsamında sosyal olguları bağlı bulundukları çevre içinde anlamaya imkan veren nitel yöntem bağlamında 43 kişi ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Bulgulara göre, bireyin ömrü boyu tek başına inşa etmek ve sahip çıkmak zorunda olduğu yaşamında kolektiviteden uzaklaşması ile kazanılan özgürlük, kurulan yüzeysel ilişkiler, güvensizlik ve yaşanılan duygusal mesafelerle hissedilen yalnızlıkla birlikte deneyimlenmektedir. Dolayısıyla birey kendi hayatı üzerindeki hakimiyeti kaybetmemek adına uzun süreli, dayanıklı, kuvvetli geleneksel-kolektif bağlar geliştirebileceği ilişkiler yerine; alternatif geçici, parçalı, anlık kolektivitelerin, etkileşimlerin ya da aidiyetlerin arayışına yönelmektedir. Bu anlamda, modern öncesi toplumlarda daha dar bir alanda gerçekleşen sosyalizasyon ile görece verili ve sabit aidiyetler yerini, kırılgan, çoklu ve geçici aidiyetlere bırakmıştır. Ancak, şüphesiz her şeyin geçici bir nitelik taşıdığı akışkan yaşamda geleneksel kolektif aidiyetlerin ikame edildiği alternatif aidiyet kaynakları da bir o kadar geçici ve kırılgandırlar.

Within the framework of the fundamental characteristics of individualized modern life, it is inevitable that individuals, who aim to minimize the disruptions caused by loneliness, alienation, and the need for belonging while also striving to preserve their personal boundaries, will seek solutions through alternative, temporary collectivities independent of traditional/collective structures. In this context, the primary objective of the research is to empirically examine the multidimensional nature of how contemporary young individuals, who have severed their connections with traditional/collective structures (such as family and kinship networks) or whose sense of belonging has weakened, are navigating their potential issues of belonging and what types of alternative sources of belonging they are seeking. The study employed qualitative methods to conduct in-depth interviews with 43 participants, enabling an understanding of social phenomena within their contextual environment. The findings indicate that the freedom gained by distancing oneself from collectivity is experienced alongside superficial relationships, insecurity, and the loneliness resulting from emotional distances. Consequently, in an effort to maintain control over their own lives, individuals are inclined to seek out alternative, temporary, fragmented, and momentary collectivities, interactions, or sources of belonging rather than developing long-term, resilient, and strong traditional-collective bonds. In pre-modern societies, socialization occurred within a more restricted scope with relatively fixed and given forms of belonging. In contrast, modern societies have shifted towards fragile, multiple, and temporary forms of belonging. However, in a fluid life where everything is inherently transient, the alternative sources of belonging that replace traditional collective ties are equally transient and fragile.