Smoking as a multifactorial ototoxic risk factor: Associations with elevated hearing thresholds, tinnitus, and vertigo

Abstract

Objectives: This retrospective study evaluated the association between smoking, hearing loss, tinnitus, and vertigo in 443 patients evaluated between 2015 and 2025. The primary aim was comparing Pure-Tone Audiometry (PTA) thresholds between smokers and non smokers. Methods: Audiological data, including PTA thresholds, tinnitus, and vertigo presence, were analyzed after excluding patients with confounding otologic factors. Group comparisons utilized independent t-tests and Two-Way ANOVA to assess main and interaction effects. Results: Among 443 patients (218 smokers, 225 non-smokers), smokers exhibited significantly higher mean PTA thresholds in both better-hearing (22.1 vs. 18.0 dB; p<0.001) and worse-hearing ears (25.3 vs. 20.1 dB; p<0.001). Tinnitus prevalence was significantly higher in smokers (43.1%) compared to non-smokers (27.1%) (p<0.001), as was vertigo (27.5% vs. 20.4%; p=0.047). A positive correlation was observed between daily cigarette consumption and hearing thresholds. Conclusion: Smoking is significantly associated with elevated hearing thresholds and increased prevalence of tinnitus and vertigo. These findings confirm smoking as a multifactorial risk factor for auditory and vestibular dysfunction, underscoring the critical need for smoking cessation interventions.

Amaç: Bu retrospektif çalışma 2015 ile 2025 yılları arasında değerlendirilen 443 hastada sigara kullanımı ile işitme kaybı, tinnitus (kulak çınlaması) ve vertigo (baş dönmesi) arasındaki ilişkiyi değerlendirmiştir. Birincil amaç, sigara içenler ile içmeyenler arasındaki Saf Ses Odyometrisi (PTA) eşiklerini karşılaştırmaktır. Yöntemler: Karıştırıcı otolojik faktörlere sahip hastalar dışlandıktan sonra; PTA eşikleri, tinnitus ve vertigo varlığını içeren odyolojik veriler analiz edilmiştir. Gruplar arası karşılaştırmalarda, ana ve etkileşim etkilerini değerlendirmek için bağımsız t-testleri ve İki Yönlü ANOVA kullanılmıştır. Bulgular: 443 hasta (218 sigara içen, 225 içmeyen) arasında, sigara içenler hem daha iyi işiten kulakta (18,0 dB’ye karşı 22,1 dB; p<0,001) hem de daha kötü işiten kulakta (20,1 dB’ye karşı 25,3 dB; p<0,001) anlamlı derecede daha yüksek ortalama PTA eşikleri sergilemiştir. Tinnitus prevalansı sigara içenlerde (%43,1), içmeyenlere (%27,1) göre anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p<0,001); aynı durum vertigo için de geçerlidir (%27,5’e karşı %20,4; p=0,047). Günlük sigara tüketimi ile işitme eşikleri arasında pozitif bir korelasyon gözlemlenmiştir. Sonuç: Sigara kullanımı, yükselmiş işitme eşikleri ve artmış tinnitus ile vertigo prevalansı ile anlamlı derecede ilişkilidir. Bu bulgular, sigaranın işitsel ve vestibüler (denge) disfonksiyon için çok faktörlü bir risk faktörü olduğunu doğrulamakta ve sigara bırakma müdahalelerinin kritik ihtiyacını vurgulamaktadır.