Sustainable hospitality excellence: Cultivating environmental stewardship in Turkish hotels through cultural heritage integration, climate resilience and guest engagement

Abstract

The purpose of this study was to develop and test an integrative model of sustainable hospitality in the Turkish hotel sector by combining environmental management with cultural heritage preservation, climate resilience and certification practices. The mediating roles of employee engagement and guest participation, as well as the moderating influence of location type and regulatory support, were inspected. To empirically test the model, survey data were gathered from 58 hotels, including the perspectives of managers, employees and guests. The dataset was analyzed using structural equation modeling to capture the direct, indirect and mediating effects among the studied variables. The findings reveal that the integration of cultural heritage values, the adoption of climate resilience practices and higher levels of sustainability certification collectively exert a positive influence on hotels’ environmental performance. Employee engagement in sustainability was found to mediate the effects of cultural heritage integration and certification. Guest awareness and involvement were observed to mediate the impact of climate resilience practices and location type and regulatory environment shape these relationships. In this perspective, coastal areas and regions characterized by supportive policy frameworks demonstrated more obvious effects.

Bu çalışmanın amacı, Türkiye otel sektöründe çevre sorumluluğunu kültürel mirasın korunması, iklim direnci ve sertifikasyon uygulamalarıyla birleştirerek sürdürülebilir konaklamaya yönelik bütünleştirici bir model geliştirmek ve test etmektir. Çalışma ayrıca, çalışan bağlılığı ve misafir katılımının aracılık rolleri ile konum türü ve düzenleyici desteğin etkilerini incelemiştir. Modelin ampirik olarak test edilmesi amacıyla, yöneticiler, çalışanlar ve misafirlerin görüşlerini içeren 58 otelden anket verileri toplanmıştır. Veri seti, incelenen değişkenler arasındaki doğrudan, dolaylı ve aracılık etkilerini ortaya koymak için yapısal eşitlik modellemesi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, kültürel miras değerlerinin entegrasyonu, iklim direnci uygulamalarının benimsenmesi ve daha yüksek düzeyde sürdürülebilirlik sertifikasyonunun birlikte otellerin çevresel performansı üzerinde olumlu bir etki yarattığını göstermektedir. Çalışanların sürdürülebilirlik konusundaki bağlılıklarının, kültürel miras entegrasyonu ve sertifikasyonun etkilerine aracılık ettiği bulunmuştur. Misafir farkındalığı ve katılımının ise iklim direnci uygulamalarının etkilerine aracılık ettiği gözlemlenmiştir. Ayrıca, konum türü ve düzenleyici ortamın bu ilişkileri şekillendirdiği anlaşılmıştır. Bu çerçevede, kıyı bölgeleri ve destekleyici politika çerçeveleriyle karakterize edilen bölgelerde daha belirgin etkiler görülmüştür