Down Sendromlu gençlerin fiziksel uygunluk düzeylerinin normal gelişim gösteren akranları ile karşılaştırılarak incelenmesi

Abstract

Bu araştırmada, Down Sendromlu (DS) ve normal gelişim gösteren (NGG) gençlerin fiziksel uygunluk düzeyleri açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya 16 DS’li (yaş=15,312±1,537), 16 NGG (yaş=14,562± 1,152) olmak üzere toplam 32 genç katılmıştır. Çalışmada nedensel karşılaştırma araştırma yöntemi kullanılmış olup veri toplama aracı olarak Brockport Fiziksel Uygunluk Testi uygulanmıştır. Bu test kapsamında Beden Kütle İndeksi (BKİ), el kavrama kuvveti, mekik testi, omuz germe ve gövde kaldırma parametreleri ölçülmüştür. Araştırmada, SPS 21.0 programı ile iki grubun fiziksel uygunluk değerleri arasındaki farklılığı incelemek için Mann-Whitney U Testi uygulanmıştır. Araştırmaya katılan DS’li ve NGG gençler karşılaştırıldıklarında; BKİ, el kavrama kuvveti, omuz germe ve mekik testi parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılık bulunmuştur (p<.05). DS’li gençlerin akranları ile karşılaştırıldığında yüksek BKİ değerlerine ve düşük fiziksel uygunluk seviyelerine sahip oldukları bulunmuştur. DS’li gençler için beden ağırlığı kontrolünün sağlanması ve fiziksel uygunluk düzeylerini artırmaya yönelik düzenli fiziksel aktivite programlarının uygulanması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Down Sendromu, fiziksel uygunluk, beden kütle indeksi, el kavrama kuvveti.

The aim of this study is to compare the physical fitness levels of young people with Down syndrome (DS) and typical development (TD). A total of 32 young people with 16 DS (age = 15,312 ± 1,537) and 16 TD (age = 14,562 ± 1,152) were included in the study. In the study, causal comparison research method was used and Brockport Physical Fitness Test was applied as data collection tool. Brockport Physical Fitness Test was used as a data collection tool. body mass index (BMI), hand grip strength, shuttle test, shoulder stretching and breast lifting parameters were measured within the scope of this test. In order to evaluate the results, Mann-Whitney U Test was applied to examine the relationship between the two groups with SPSS 21.0 program. When compared with the DS and TD young people participating in the study; There were statistically significant differences in BMI, hand grip strength, shoulder stretching and shuttle test parameters (p<.05). It was found that young people with DS had higher BMI values and lower physical fitness levels compared to their peers. It is recommended that regular physical activity programs should be implemented in order to provide body weight control and increase physical fitness levels for young people with DS.