Mesleki yılgınlığın işten ayrılma niyeti üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışma, sağlık çalışanlarında mesleki yılgınlığın işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Sağlık sektörü, yoğun iş yükü, zaman baskısı ve duygusal emek gerektiren dinamik bir çalışma ortamına sahiptir. Bu durum, çalışanların fiziksel ve psikolojik iyi oluşlarını olumsuz yönde etkileyerek mesleki yılgınlık düzeylerinin artmasına neden olabilmektedir. Mesleki yılgınlık; duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissinin azalması ile karakterize edilen bir sendrom olarak tanımlanmakta olup, çalışanların işlerine yönelik motivasyon kaybı yaşamasına ve uzun vadede işten ayrılma niyetinin güçlenmesine yol açabilmektedir. Bu bağlamda, çalışmada sağlık çalışanlarının mesleki yılgınlık seviyeleri ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki analiz edilmiş ve mesleki yılgınlığın işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırma kapsamında sağlık çalışanlarına uygulanan anketler aracılığıyla veriler toplanmış ve istatistiksel yöntemler kullanılarak değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, mesleki yılgınlık düzeyi yüksek olan bireylerin işten ayrılma niyetinin anlamlı düzeyde arttığını ortaya koymaktadır. Özellikle, duygusal tükenme düzeyi yüksek olan çalışanların, çalışma hayatlarına devam etme konusunda daha kararsız olduğu ve işten ayrılma eğilimlerinin güçlendiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma, sağlık kurumlarının mesleki yılgınlık düzeylerini azaltmaya yönelik stratejiler geliştirmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Sağlık çalışanlarının psikolojik iyi oluşunun desteklenmesi, yalnızca bireysel refah açısından değil, aynı zamanda sağlık hizmetlerinin kalitesinin artırılması bağlamında da kritik bir öneme sahiptir. Bu doğrultuda, sağlık yönetimi alanında mesleki yılgınlığın önlenmesine yönelik politikalar oluşturulması, çalışan bağlılığının artırılması ve işten ayrılma oranlarının azaltılması adına önemli bir gereklilik olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmanın bulgularının, sağlık yönetimi alanındaki gelecekteki araştırmalara katkı sağlaması beklenmektedir.This study aims to examine the impact of occupational burnout on the intention to leave the job among healthcare workers. The healthcare sector is characterized by a dynamic work environment with heavy workloads, time constraints, and emotional labor. These factors negatively affect employees' physical and psychological well-being, leading to increased levels of occupational burnout. Occupational burnout is defined as a syndrome characterized by emotional exhaustion, depersonalization, and a reduced sense of personal accomplishment. It results in decreased motivation towards work and, in the long term, strengthens the intention to leave the job. In this context, this study analyzes the relationship between occupational burnout levels and the intention to leave the job among healthcare workers and examines the impact of burnout on this intention. Data were collected through surveys conducted with healthcare professionals and evaluated using statistical methods. The findings reveal that individuals experiencing high levels of occupational burnout are significantly more likely to consider leaving their jobs. In particular, employees with high emotional exhaustion levels were found to be more indecisive about continuing their careers and exhibited a stronger tendency toward leaving their jobs. In conclusion, this study highlights the necessity for healthcare institutions to develop strategies to reduce occupational burnout. Supporting the psychological well-being of healthcare workers is crucial not only for individual welfare but also for improving the quality of healthcare services. Accordingly, establishing policies to prevent occupational burnout, enhancing employee commitment, and reducing turnover rates emerge as essential measures in health management. The findings of this study are expected to contribute to future research in the field of health management.