Romantik ilişkilerde bilinçli farkındalık, psikolojik iyi oluş ve ilişkisel mizahın ilişki doyumuna etkisinin incelenmesi
Dosyalar
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
DOI
Özet
Bu çalışmada romantik ilişkisi olan bireylerde bilinçli farkındalık, psikolojik iyi oluş ve ilişkisel mizahın ilişki doyumuna etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada ayrıca romantik ilişkisi olan bireylerde ilişki doyumunun, bilinçli farkındalığın, psikolojik iyi oluşun ve ilişkisel mizahın bu bireylerin sosyodemografik değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı da incelenmiştir. Bu araştırmada nicel bir araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırma modeli olarak ise ilişkisel tarama modeli tercih edilmiştir. Araştırmanın örneklemini romantik ilişki yaşayan 18-50 yaş arası 236 kadın, 87 erkek olmak üzere toplam 323 kişi oluşturmaktadır. Anket formunda kişisel bilgi formu, romantik ilişkilerde bilinçli farkındalık ölçeği, psikolojik iyi oluş ölçeği, ilişkisel mizah envanteri ve ilişki doyumu ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre; ilişki doyumu, , bilinçli farkındalık, psikolojik iyi oluş ve ilişkisel mizah arasında zayıf düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptandı(p<0.01). İlişkisel mizah, ilişki doyumu ve psikolojik iyi oluş cinsiyete göre karşılaştırıldığında arada anlamlı bir farklılığın olmadığı saptandı(p>0.05). Bilinçli farkındalık düzeyleri cinsiyete göre karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık gösterdiği görüldü(p<0.05). Kadın katılımcıların bilinçli farkındalık düzeylerinin erkek katılımcılardan daha yüksek olduğu bulundu. Birliktelik süresine göre ilişisel mizah düzeyleri anlamlı bir farklılık göstermektedir(p<0.05). Birliktelik süresi 1 yıldan az ve 1-3 yıl arası olan bireylerin ortalamalarının 6 yıldan fazla süredir partneriyle birlikte olan bireylerden daha yüksek olduğu saptandı. Birliktelik türlerine göre ilişisel mizah ve ilişki doyumu düzeyleri anlamlı bir farklılık göstermektedir(p<0.05). Birliktelik türü flört olan bireylerin ilişki doyumu ortalamalarının birliktelik türü evli, sevgili ve nişanlı olan bireylerden daha düşük olduğu saptandı. Sonuç olarak yapmış olduğumuz araştırmada; ilişki doyumu, bilinçli farkındalık, psikolojik iyi oluş ve ilişkisel mizah arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulundu. Araştırmadan elde edilen veriler ve analiz sonuçları ilgili literatür kapsamında tartışılmış ve gelecek araştırmalar için çeşitli önerilerde bulunuldu.
In this study, it was aimed to examine the effects of mindfulness, psychological well-being and relational humor on relationship satisfaction in individuals with romantic relationships. In the study, it was also examined whether relationship satisfaction, mindfulness, psychological well-being and relational humor differ according to the sociodemographic variables of these individuals. A quantitative research design was used in this study. As the research model, the relational survey model was preferred. The sample of the study consists of a total of 323 people, 236 women and 87 men, between the ages of 18-50, who are in a romantic relationship. Personal information form, mindfulness scale in romantic relationships, psychological well-being scale, relational humor inventory and relationship satisfaction scale were used in the questionnaire. According to the data obtained from the research; It was determined that there was a weakly positive and significant relationship between relationship satisfaction, mindfulness, psychological well-being and relational humor (p<0.01). When relational humor, relationship satisfaction and psychological well-being were compared according to gender, there was no significant difference (p>0.05). When the levels of mindfulness were compared according to gender, it was seen that there was a significant difference (p<0.05). It was found that the level of mindfulness of female participants was higher than that of male participants. Relational humor levels show a significant difference according to the duration of association (p<0.05). It was determined that the average of individuals with less than 1 year and 1-3 years of coexistence was higher than those who had been with their partner for more than 6 years. Relational humor and relationship satisfaction levels show a significant difference according to the types of association (p<0.05). It was determined that the mean of relationship satisfaction of the individuals with dating type was lower than the individuals whose relationship type was married, beloved and engaged. As a result, in our research; A significant relationship was found between relationship satisfaction, mindfulness, psychological well-being and relational humor. The data obtained from the research and the results of the analysis were discussed within the scope of the relevant literature and various suggestions were made for future research










