Yetişkin kronik hastalarda çocukluk çağı travmaları ve psikolojik iyi oluşun incelenmesi
Dosyalar
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
DOI
Özet
Bu çalışmada; kronik hastalıklar, çocukluk çağı travmaları ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Katılımcılara Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca, Sosyodemografik Bilgi Formu aracılığıyla katılımcılara dair bazı demografik bilgiler toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi; Olgu Grubunu oluşturan hipertasiyon, diyabet, koroner arter, kanser, kronik böbrek yetmezliği ve bunlar dışında herhangi bir kronik hastalığı olan 163 kişi ve Kontrol Grubunu oluşturan 180 sağlıklı gönüllü olmak üzere toplam 343 kişiden oluşmaktadır. Araştırmanın istatistiksel tüm verileri SPSS 14,0 programı yardımıyla değerlendirilmiş ve analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, kontrol ve olgu grubu arasında psikolojik iyi oluş düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık bulunamazken; çocukluk çağı travmaları fiziksel ihmal ve cinsel istismar alt boyutlarında anlamlı farklılık bulunmuştur. Araştırma sonuçları, Çocukluk çağı travmalarının psikolojik iyi oluşu yordadığını göstermektedir. Bunları yanında; kişilerin cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi ve medeni durumu ile çocukluk çağı travmaları ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
In this study; the relationship between chronic diseases, childhood traumas and psychological well-being levels was examined. Childhood Trauma Scale and Psychological Well-Being Scale were administered to the participants. In addition, some demographic information about the participants was collected through the Sociodemographic Information Form. The research sample; It consists of 343 people, including 163 people with hypertension, diabetes, coronary artery, cancer, chronic kidney failure and any other chronic disease forming the Case Group, and 180 healthy volunteers forming the Control Group. All statistical data of the research were evaluated and analyzed with the help of SPSS 14.0 program. According to the findings, there was no significant difference between the control and case groups in terms of psychological well-being levels; A significant difference was found in the sub-dimensions of childhood traumas, physical neglect and sexual abuse. Research results show that childhood traumas predict psychological well-being. Besides these; significant relationships were found between the gender, age, education level and marital status of the individuals and their childhood traumas and psychological well-being levels.










