İşsiz genç yetişkinlerde öz yeterlilik ve umutsuzluk arasındaki ilişkide duygu düzenlemenin aracı rölünün incelenmesi

Abstract

Bu araştırma, işsiz bireylerde öz yeterlik düzeyinin umutsuzluk düzeyi üzerindeki etkisinde duygu düzenlemenin aracı rolünü inceleyebilmek amacıyla yapılmıştır. Bu bağlamda araştırma, tarama modeli olarak planlanmıştır. Araştırma kapsamında 353 bireye ulaşılmış ve öz yeterlik düzeyinin umutsuzluk düzeyi üzerindeki etkisinde duygu düzenlemenin aracı rolü çalışan ve çalışmayan bireylerde ayrı ayrı hesap edilmiştir. Yapılan hesaplamalarda; bağımsız gruplar t testi, anova analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizi gibi parametrik analiz yöntemleri tercih edilmiştir. Araştırma sonunda, katılımcı grubunun duygu düzenleme güçlüğünün psikolojik rahatsızlık bulunma durumu, yaş grubu, eğitim durumu ve gelir durumuna göre anlamlı farklılaşma gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların öz yeterlik düzeylerinde psikoljik rahatsızlık bulunma durumuna göre anlamlı fark tespit edilirken umutsuz düzeyinde ise psikoljik rahatsızlık bulunma durumu ve gelir durumuna bağlı olarak anlamlı farklılaşmalar olduğu sonucu edinilmiştir. Araştırmanın ana amacı kapsamında yapılan analizlerde; çalışan bireyler, çalışmayan bireyler ve tüm katılımcıların puanlarında duygu düzenleme güçlüğünün öz yeterlik ile negatif ve umutsuzluk ile pozitif yönlü anlamlı ilişkisi olduğu; öz yeterlik ile umutsuzluk arasında ise negatif yönlü anlamlı ilişki olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca, çalışmayan bireyler ve tüm katılımcıların puanlarında öz yeterlik düzeyinin umutsuzluk düzeyi üzerinde anlamlı etkisi olduğu ve bu etkide duygu düzenleme güçlüğünün kısmi aracı değişken rolü olduğu sonucu elde edilirken çalışan bireylerin puanlarında ise öz yeterlik düzeyinin umutsuzluk düzeyi üzerindeki etkisinde duygu düzenleme güçlüğünün tam aracı değişken rolü olduğu sonucu bulunmuştur.

This research was conducted to examine the mediator role of emotion regulation in the effect of self-efficacy level on hopelessness level in unemployed individuals. In this context, the research was planned as a scanning model. Within the scope of the research, 353 individuals were reached and the mediating role of emotion regulation in the effect of self-efficacy level on hopelessness level was calculated separately in working and non-working individuals. In the calculations made; Parametric analysis methods such as independent groups t test, anova analysis, correlation analysis and regression analysis were preferred. At the end of the research, it was determined that the emotion regulation difficulty of the participant group showed a significant difference according to the presence of psychological discomfort, age group, education level and income status. In addition, while a significant difference was found in the self-efficacy levels of the participants according to the presence of psychological discomfort, it was concluded that there were significant differences in the hopeless level depending on the presence of psychological discomfort and income status. In the analyzes made within the scope of the main purpose of the research; In the scores of working individuals, non-working individuals and all participants, difficulty in emotion regulation has a negative relationship with self-efficacy and a positive relationship with hopelessness; It was concluded that there is a negative significant relationship between self-efficacy and hopelessness. In addition, it was concluded that the self-efficacy level had a significant effect on the level of hopelessness in the scores of non-working individuals and all participants, and difficulty in emotion regulation had a partial mediator role in this effect, while in the scores of working individuals, difficulty in emotion regulation had a full mediator role in the effect of self-efficacy level on the level of hopelessness.