Romantik ilişkilerde genç yetişkin bireylerin bağlanma stilleri ile ilişki doyumu ve öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Bağlanma stilleri, ilişki doyumu ve öznel iyi oluş uzun yıllardır araştırmacılar tarafından üzerinde çalışılan önemli konulardır. Bağlanma, bireyin doğumundan ölünceye dek süren ve yakın ilişkilerini, ilişkilerinden elde ettikleri doyumu, öznel iyi oluş düzeylerini etkileyen unsurlardan biridir. Bu araştırma, romantik ilişki içerisinde bulunan genç yetişkin bireylerin bağlanma stilleri ile ilişki doyumu ve öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapıldı. Aynı zamanda araştırma değişkenlerine ait veriler cinsiyet, birliktelik türü ve birliktelik sürelerine göre karşılaştırıldı. Araştırmanın örneklemini 18-35 yaş arası 250 kadın, 64 erkek olmak üzere toplam 314 kişi oluşturmaktadır. Araştırmaya Türkiye'nin her bölgesinden katılım sağlandı. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, İlişki Doyumu Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Olumlu-Olumsuz Duygu Ölçeği kullanıldı. Araştırmadan elde edilen verilere göre, YİYE-II ölçek alt boyutlarından kaygılı ve kaçınmacı bağlanma ile ilişki doyumu ve öznel iyi oluş arasında orta düzeyde negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptandı(p<0.01). Bağlanma stilleri, ilişki doyumu ve öznel iyi oluşun cinsiyete göre karşılaştırıldığında arada anlamlı bir farklılığın olmadığı saptandı(p>0.05). Bağlanma stilleri, ilişki doyumu ve öznel iyi oluş birliktelik türü ve birliktelik sürelerine göre karşılaştırıldığında birliktelik türlerine göre bağlanma stilleri, ilişki doyumu ve öznel iyi oluşun anlamlı bir farklılık gösterdiği görüldü(p<0.05). Birliktelik süresine göre kaygılı ve kaçınmacı bağlanma düzeyleri anlamlı bir farklılık göstermektedir(p<0.05). Cinsiyet, birliktelik türleri ve bağlanma stili grupları arasında ilişki olup olmadığını saptamak için yapılan analiz sonucuna göre cinsiyetle bağlanma stilleri ve birliktelik türleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamadı(p>0.05). Birliktelik türleri ve bağlanma stili grupları arasında ise anlamlı bir ilişki olduğu saptandı(p<0.05). Sonuç olarak yapmış olduğumuz araştırmada; bağlanma stilleri ile ilişki doyumu ve öznel iyi oluş arasında anlamlı bir ilişki olduğu, bunun yanı sıra bağlanma stillerinin birliktelik türleri ve sürelerine göre farklılık gösterdiği bulundu. Ayrıca bağlanma stilleri, ilişki doyumu ve öznel iyi oluşun cinsiyete göre farklılık göstermediği saptandı. Araştırmadan elde edilen veriler ve analiz sonuçları ilgili literatür kapsamında tartışıldı ve gelecek araştırmalar için çeşitli önerilerde bulunuldu.Attachment styles, relationship satisfaction and subjective well-being are important issues that have been studied by researchers for many years. Attachment is one of the factors that affect the close relationships of the individual from birth to death, the satisfaction they get from their relationships and their subjective well-being levels. This research was carried out to examine the relationship between attachment styles of young adults in romantic relationships, relationship satisfaction and subjective well-being levels. At the same time, the data of the research variables were compared according to gender, type of union and duration of union. The sample of the study consists of a total of 314 people, 250 females and 64 males, between the ages of 18-35. Participants from all regions of Turkey participated in the research. Personal Information Form, Experiences in Close Relationships Inventory-II, Relationship Satisfaction Scale, Life Satisfaction Scale and Positive-Negative Emotion Scale were used as data collection tools. According to the data obtained from the study, it was determined that there was a moderately negative and significant relationship between anxious and avoidant attachment, relationship satisfaction, and subjective well-being, which are sub-dimensions of the ERI-II scale (p<0.01). When the attachment styles, relationship satisfaction and subjective well-being were compared according to gender, there was no significant difference (p>0.05). When attachment styles, relationship satisfaction and subjective well-being were compared according to the type of relationship and duration of togetherness, it was seen that there was a significant difference between attachment styles, relationship satisfaction and subjective well-being according to the types of partnership (p<0.05). Anxious and avoidant attachment levels show a significant difference according to the duration of the association (p<0.05). According to the results of the analysis performed to determine whether there is a relationship between gender, attachment styles and attachment style groups, no significant relationship was found between gender and attachment styles and attachment styles (p>0.05). It was determined that there was a significant relationship between the types of association and attachment style groups (p<0.05). As a result, in our research; It was found that there was a significant relationship between attachment styles and relationship satisfaction and subjective well-being, and that attachment styles differed according to the types and duration of association. In addition, it was determined that attachment styles, relationship satisfaction and subjective well-being did not differ according to gender. The data obtained from the research and the results of the analysis were discussed within the scope of the relevant literature and various suggestions were made for future research.