Aile içi iletişim modelleri ve kendini sabote etme davranışının romantik ilişki kalitesiyle ilişkisinin incelenmesi

Abstract

Bu çalışmada, aile içi iletişim modelleri ve kendini sabote etme davranışının romantik ilişki kalitesi üzerindeki ilişkilerini incelemek amaçlanmıştır. Veriler, 18-45 yaş aralığındaki yetişkinler arasında yapılan anket çalışmasıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler çevrimiçi ortamda toplanmış olup araştırmaya 352 kişi katılmıştır. Tez kapsamında 18-45 yaş aralığındaki çeşitli katılımcılardan elde edilen nicel veriler kullanılmıştır. Verilerin analiz edilirken öncelikle normallik analizi, ölçeklerin güvenirlik analizleri ve ardından hipotez testleri uygulanmıştır. Aile içi iletişim kalıpları alt ölçekleri ile cinsiyet arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Aile içi iletişim modelleri ile romantik ilişki kalitesi arasında doğrudan bir ilişki bulunamamıştır. Romantik ilişkilerin niteliğini anlamak ve geliştirmek isteyen bireyler, terapistler ve danışmanlar için önemli bir yol haritası sağlayabileceği düşünülmektedir.

This thesis aims to thoroughly investigate the relationships between family communication patterns, self-sabotaging behavior, and self-esteem concepts on the quality of romantic relationships. Data were collected through a survey conducted among young adults aged 18-45. The obtained data were collected online, and 352 individuals participated in the study. While analyzing the data, first normality analysis, reliability analysis of the scales and then hypothesis tests were applied. No direct relationship was found between family communication model and the quality of romantic relationships. The implications of this thesis emphasize the importance of individuals focusing on personal development to enhance the quality of their relationships. The findings could provide a valuable roadmap for individuals, therapists, and counselors seeking to understand and improve the quality of romantic relationships.