Oto sanayi sitesinde çalışan işçilerin ruh sağlığını geliştirme durumları

Abstract

Giriş: Ruh sağlığının geliştirilmesi, kişisel psikolojik dayanıklılık ve stresle baş etme becerilerini güçlendirmenin yanı sıra, sosyal ilişkileri, yaşam kalitesini iyileştirerek iş verimliliği ve uyumunu artıran temel bir unsurdur. Amaç: Bu çalışma, oto sanayi sitesinde çalışan işçilerin ruh sağlığını geliştirme durumlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Yöntem: Tanımlayıcı tipte yapılan bu çalışma, Haziran 2024 ve Ağustos 2024 tarihleri arasında İstanbul’da bir oto sanayi sitesinde çalışan 332 işçi ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri “Kişisel Bilgi Formu” ve “Ruh Sağlığının Geliştirilmesi Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS 22.0 istatistik programı aracılığıyla değerlendirilmiştir ve frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi (Anova) ve post hoc (Tukey, LSD) analizlerinden faydalanılmıştır. Bulgular: Ruh Sağlığını Geliştirme Ölçeği toplam puanı ortalaması 191.858±28.428 bulundu. Katılımcıların değerler (18.28±2.73), arkadaşlık ilişkileri (19.58±4.76), iletişim (23±5.39) ve kişisel gelişim (25.91±4.10) alt boyutlarından daha yüksek puanlar alındığı belirlendi. Ruh sağlığının geliştirilmesi toplam ve alt boyut puanlarının sosyodemografik değişkenlere göre istatistiksel olarak farklılaştığı belirlendi. Araştırmada, meslekte daha uzun süre deneyime sahip, mesleki eğitim almış, sigara kullanmayan, psikolojik destek almayan ve herhangi bir tedavi görmeyen, sağlığını iyi olarak değerlendiren ve daha ileri yaş gruplarındaki bireylerin ruh sağlığını geliştirme düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlendi (p<0.05).Sonuç: Bu çalışmada, değerler, arkadaşlık ilişkileri, iletişim ve kişisel gelişim alt boyutları öne çıkmıştır. Ruh sağlığını geliştirme düzeyinin; ileri yaş, mesleki deneyim ve eğitim, sigara kullanmama ve sağlığını iyi algılama ile anlamlı biçimde ilişkili olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Konu ile ilgili farklı bölge ve örneklem gruplarıyla araştırma yapılabilir. Ruh sağlığını geliştirmeye yönelik girişimsel araştırmalar planlanabilir.

Background: Mental health promotion enhances individuals’ psychological resilience, coping skills, and social relationships, thereby improving quality of life and productivity in the workplace. Supporting workers’ mental well-being is a key component of occupational health. Objectives: This study aimed to assess mental health promotion levels among workers in an auto industrial site and examine associations with sociodemographic variables. Methods: This descriptive study was conducted between June and August 2024 with 332 workers employed in an auto industrial site in Istanbul, Türkiye. Data were collected using a “Personal Information Form” and the “Mental Health Promotion Scale.” Analyses were conducted using SPSS 22.0. Descriptive statistics (frequencies, percentages, means, standard deviations), independent samples t-tests, one-way (ANOVA) and post hoc tests (Tukey, LSD) were used. Results: The mean total score on the Mental Health Promotion Scale was 191.86±28.43. Higher scores were observed in values (18.28±2.73), friendship relations (19.58±4.76), communication (23.00±5.39), and personal development (25.91±4.10) subscales. Mental health promotion levels differed significantly by sociodemographic variables. Higher scores were found among participants who were older, had longer work experience, received vocational training, did not smoke, had not received psychological support or medical treatment, and perceived their health as good (p<0.05). Conclusion: In this study, higher scores were observed particularly in the values, friendship, communication, and personal growth subscales. Mental health promotion levels were found to be significantly associated with older age, longer professional experience, having received vocational training, non-smoking status, and positive self-rated health (p<0.05). Further research in diverse populations and intervention-based studies are recommended.