Oksijen inhibisyon tabakası kontrolünün hızlı sertleşen reçine kompozitin mikrosertliği üzerindeki etkisi

Abstract

Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, yüksek voltajlı ışıkla sertleştirme (HV protokolü) (3440 mW/cm2 ile 3 s) ve geleneksel/düşük voltajlı ışıkla sertleştirme (LV protokolü) (1340 mW/cm2 ile 10 s) uygulanan hızlı sertleşen reçine bazlı kompozitlerde, oksijen inhibisyon tabakası kontrolün cila öncesi ve sonrası mikrosertliği üzerindeki etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Silindirik kompozit numuneler, hızlı sertleşen reçine bazlı kompozit Tetric PowerFill (Ivoclar Vivadent, Schaan, Lihtenştayn) (6 mm çap, 4 mm yükseklik) ile, hızlı yüksek yoğunluklu ve geleneksel ışıkla sertleştirme protokolleriyle (n = 12), LED polimerizasyoncihazı (Bluephase PowerCure, Ivoclar Vivadent, Schaan, Lihtenştayn, emisyon dalga boyu aralığı: 390- 500 nm) kullanılarak hazırlanmıştır. Her bir polimerizasyon protokolü için örneklergliserinli ve gliserinsiz olmak üzere iki alt gruba ayrılmıştır. Ardından, yüzey mikrosertliği, çok aşamalı disk sistemi (Sof-Lex, 3M ESPE, St. Paul, MN, ABD) ile uygulanan cila prosedüründen önce ve sonra ölçülmüştür. Mikrosertlik, dijital mikrosertlik test cihazı (Falcon 400, Innovatest,Hollanda) ile ölçülmüştür. Vickers elmas uç, numunelerin üst yüzeylerine 100 gr yük ile 10 sn uygulanmış ve 20x büyütme ile incelenmiştir. Normal dağılımlı ve homojen verilerin bağımlı ve bağımsız ölçümlerinde t-testi, ve cilalama öncesi ve sonrası gruplar arasındaki karşılaştırma için Tek Yönlü Varyans Analizi testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi %5 olarak belirlenmiştir. Bulgular: Cilalama tüm gruplarda mikrosertliği anlamlı şekilde artırmıştır (p<0.05). Cilalama öncesinde Vickers mikrosertlik değerleri 38,41-41,91 arasında değişirken, cilalama sonrasında 64,86-70,72 arasında değişmiştir. Gliserin uygulanmamış HV protokol grubu hem cila öncesi hem de cila sonrasında en düşük mikrosertlik değerlerini göstermesine rağmen, test grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir (p>0.05). Sonuç: Bu in vitro çalışmanın şartları altında, ışıkla sertleştirme protokolü veya oksijen inhibisyon tabakası kontrolü, test edilen kompozit reçinenin mikrosertliği üzerinde anlamlı bir etki göstermemiştir.

Aim: This in vitro study evaluates the effect of high-voltage light-curing protocol (HV protocol) (3 s with 3440 mW/cm2) and conventional/low-voltage light-curing protocol (LV protocol) (10 s with 1340 mW/cm2) on the microhardness(MH) of fast-curing resin-based composite with and without polishing, controlling the oxygen inhibition layer (OIL). Materials and Methods: The cylindrical composite samples were made with fast-curing resin-based composite Tetric PowerFill (Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) (6 mm diameter, 4 mm height), with fast high-intensity and conventional light curing protocols (n = 12) using an LED curing unit (Bluephase PowerCure, Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein, emission wavelength range: 390–500nm). Each curing protocol group further was divided into two subgroups, with and without glycerin. Subsequently, the surface microhardness was measured before and after the polishing procedure with a four-step polishing disc system (Sof-Lex, 3M ESPE, St. Paul, MN, USA). MH was measured on the top surfaces of the specimen using a digital microhardness tester (Falcon 400, Innovatest, Netherlands) equipped with a Vickers diamond indenter and a microscope with a magnification of 20x and a load of 100 gr, subjected for 10 s. Normally distributed and homogeneous data were subjected to t-test to compare independent and related measures. For the intergroup comparison of variation before and after polishing, the One-way analysis of variance test was used. The significance level was set at 5%. Results: Polishing significantly increased MH of all groups (p<0.05). Before polishing, the means of MH values ranged between 38.41-41.91, and after polishing were 64.86-70.72. Although the HV protocol group without glycerin showed the lowest microhardness values both before and after polishing, no significant differences were observed among the groups. Conclusion: The light curing protocol or oxygen inhibition layer control did not show a significant effect on the microhardness of tested composite resin under the conditions of this in vitro study.